Jesteś tutaj: Strona główna » ZAGRANICA » Rajdy » 1951 » 2 Carrera Panamericana Mexico. 20-25.11.1951r.

POLSKA

POLSKA

Reklama

Logowanie

Poniżej możesz wyszukać interesujące Cię zdjęcia w galerii i dodać je do koszyka.


Wyszukiwanie rozszerzone





Nie pamiętasz hasła?
Nie pamiętasz nazwy użytkownika?
Nie masz jeszcze konta? Rejestracja

Obszar pobierania

Polecane strony

 

Błażej Krupa

 

RajdowyPuchar.pl

 

AutoSport Retro

2 Carrera Panamericana Mexico. 20-25.11.1951r.

Carrera Panamericana 1951

Carrera Panamericana 1951

Carrera Panamericana 1951

Bracco i Cornacchia – Lancia Aurelia B 20.

Bracco i Cornacchia – Lancia Aurelia B 20.

Piero Taruffi i Luigi Chinetti – Ferrari 212 Inter Vignale.

Piero Taruffi i Luigi Chinetti – Ferrari 212 Inter Vignale.

Carrera Panamericana 1951

Bracco i Cornacchia – Lancia Aurelia B 20.

Bracco i Cornacchia – Lancia Aurelia B 20.

Alberto Ascari i Luigi Villoresi – Ferrari 212 Inter Vignale.

Alberto Ascari i Luigi Villoresi – Ferrari 212 Inter Vignale.

Carrera Panamericana 1951

Bracco i Cornacchia – Lancia Aurelia B 20.

Bracco i Cornacchia – Lancia Aurelia B 20.

Carrera Panamericana 1951

Carrera Panamericana 1951

Piero Taruffi i Luigi Chinetti – Ferrari 212 Inter Vignale.

Piero Taruffi i Luigi Chinetti – Ferrari 212 Inter Vignale.

Druga edycja panamerykańskiego rajdu została tym razem poprowadzona w przeciwnym kierunku z południa na północ zaczynając w Tuxtla Gutierrez przez Chiapas, Ciudad Juarez z metą w Chihuahua i mierzył 3113 km. Zmieniono również termin z początku maja na koniec listopada. Po raz pierwszy wystartował europejski zespół fabryczny Ferrari wystawiając kilka samochodów w tym model 212 Export LWB Vignale. Pomimo że samochody te nie spełniały wymagań technicznych kategorii samochodów turystycznych, włosi zostali dopuszczeni do rywalizacji.
Jose Estrada – weteran sportu samochodowego, dealer samochodów w Meksyku – jeszcze przed startem ogłosił „wygram, albo umrę próbując”. Już na pierwszym etapie jego Packard 1951 wypadł z drogi i spadł 190m do wąwozu. Zrówno On jak i jego pilot Miguel Gonzales zmarli w szpitalu Oaxaca dzień później.
Następnego dnia Carlos Pannini włoski emigrant, pionier meksykańskiego lotnictwa – w 1927r założył w Meksyku pierwszą regularną linię lotniczą, którą sprzedał w 1951r z planami przejścia na emeryturę – miał wypadek podczas drugiego etapu z Oaxaca do Puebla. Pomimo że zgłoszonym kierowcą była jego córka Teresa, On był za kierownicą nie posiadając ważnej licencji (nie miał nawet prawa jazdy) i będąc w złym stanie zdrowia. Do wypadku doszło gdy młody Bobby Unser próbował go wyprzedzić. Tak to później opisał w swojej książce Bobby:”Drugiego dnia byliśmy na 17 miejscu i musieliśmy mocno cisnąć żeby poprawić swoją pozycję. W górach doszliśmy milionera Carlosa Panini jadącego z córką Teresą (Alfa Romeo 6C 2500 SS), która była zgłoszona jako kierowca. Jednak za kierownicą był Carlos, który źle się czuł i na dodatek nie miał prawa jazdy. Zasady są takie że wolniejszy samochód musi jak najszybciej przepuścić szybsze auto, gdy to zatrąbi. Byliśmy w górach. Ja doszedłem Carlosa i zatrąbiłem, ale on nie pozwolił się wyprzedzić. Trwało to może z 10 km a on cały czas mnie blokował jadąc z prędkością ok. 90 mil/godz. Przy kolejnej próbie wyprzedzenia mój samochód lekko uderzył prawą stroną w Carlosa, a lewe koła wypadły poza drogę, w dół było jakieś 500, 800 stóp. Na szczęście udało mi się odzyskać kontrolę nad samochodem. Carlos za bardzo skorygował swój tor i z pełnej prędkości uderzył w skałę, a samochód eksplodował. Nie wiedziałem nawet że Carlos zginął na miejscu.
Jedną z zasad rajdu jest zatrzymanie się i udzielenie pomocy, jeżeli tego nie zrobisz zostajesz zdyskwalifikowany. Widząc wybuch chciałem się zatrzymać i udzielić pomocy, ale tata kazał mi jechać dalej. Znał zasady i powiedział że są tam już ludzie żeby udzielić pomocy. Dla mnie było to niezwykle trudne. Zwolniłem do 15-20mil i tak jechałem dłuższy czas”.
Ricardo Ramirez po tym zdarzeniu natychmiast wycofał się z rajdu i pojechał prosto do szpitala w Puebla, gdzie dowiedział się o śmierci przyjaciela. Teresa Panini przeżyła wypadek odnosząc niewielkie obrażenia. Śmierć dwóch znanych meksykańskich sportowców w pierwszych dwóch dniach imprezy przyniosła reakcje przerażenia i oburzenia. Urzędnik państwowy publicznie napiętnował imprezę. „Imitacja północnoamerykańskich zwyczajów nie nadaje się do meksykańskiej rzeczywistości”. Prasa natychmiast to podchwyciła. W „Mexico City El Universal” napisano że zezwolenie na takie niebezpieczne wyścigi było zbrodnią. Jakby tragedii było mało, burmistrz Oaxaca Lorenzo Mayoral Lemus, stracił życie podczas pierwszego dnia imprezy. Między miastami Tuxtla Gutierrez a Oaxaca jego samochód wypadł z górskiej drogi. a on zmarł w szpitalu w Oaxaca.
Chociaż dwa pierwsze miejsca były do przewidzenia wygrał fabryczny zespół Ferrari (Piero Taruffi i Alberto Ascari). Trzecie i czwarte miejsce zajęły zwykłe amerykańskie samochody. Bill Stirling – sprzedawca z El Paso w Teksasie zajął trzecie miejsce w Chrysler Saratoga, a znany kierowca wyścigowy Troy Ruttman był czwarty. Swojego Mercury podobno kupił za 1000$ w komisie używanych samochodów w El Monte w Kaliforni. Mimo to udało im się pokonać wielu fabrycznych kierowców.

Klasyfikacja generalna.

1. #34. Piero Taruffi (I) / Luigi Chinetti (USA) – Ferrari 212 Inter Vignale.  21h57:52.
2. #9. Alberto Ascari / Luigi Villoresi (I) – Ferrari 212 Inter Vignale.  22h05:56.
3. #16. Bill Stirling / Sandidge (USA) – Chrysler Saratoga.  22h13:46.
4. #15. Troy Ruttman / Smith (USA) – Mercury 89 M.  22h18:03.
5. #48. Trevoux / Lesurque (F) – Packard 400 Patrician.  22h22:17.
6. #44. Marshall Teague (USA) – Hudson Hornet.  22h41:40.
7. #33. Alvis Rogers (USA) – Cadillac 62.  22h52:43.
8. #54. Ray Crawford (USA) – Lincoln Cosmopolitan.  23h04:06.
9. #29. Jose Antonio Solana (MEX) – Oldsmobile 88.  23h12:29.
10.#49. Bob Korf (USA) – Nash Ambassador.  23h12:49.
11.#22. Clyde Johnson – Chrysler Saratoga.  23h20:31.
12.#62. Raymundo Corona (MEX) – Packard.  23h26:03.
13.#96. Owen Gray (USA) – Oldsmobile. 23h35:01.
14.#18. Douglas Ehlinger (USA) – Packard.  23h36:49.
15.#92. Leon McMillan – Oldsmobile Holiday.  23h47:42.
16.#7. Bettenhausen / Metzler (USA) – Chrysler Saratoga.  23h49:49.
17.#24. Luis Leal Solares (MEX) – Hudson Hornet.  24h02:02.
18.#60. Olegario Perez (MEX) – Oldsmobile.  24h06:39.
19.#84. David Dominguez (RA) – Chrysler.  24h12:01.
20.#40. J.C.Trimble – Oldsmobile.  24h15:40.
21.#58. Arnaldo Alvardo (MEX) – Mercury.  24h16:18.
22.#1. Jose Antonio Marin (MEX) – Chrysler Saratoga.  24h20:58.
23.#28. C.D.Evans (USA) – Nash Ambassador.  24h29:22.
24.#8. John Fredricks – Cadillac.  24h35:27/
25.#71. Attilio Cagnasso – Studebaker.  24h38:02.
26.#37. Salvador Lopez Chavez (MEX) – Hudson Hornet.  24h43:41.
27.#67. Oscar Vera – Oldsmobile.  24h44:07.
28.#72.Reginald McFee (USA) – Chrysler Saratoga.  24h53:26.
29.#68. Robert Christie (USA) – Nash Ambassador.  24h53:34.
30.#27. Alberto del Campo (MEX) – Oldsmobile.  25h19:09.
31.#85. Cepeda / Pombo Rivadeneyra (MEX) – Oldsmobile.  25h25:26.
32.#105. Alfonso Ovieda – Cadillac 62.  25h26:55.
33.#21. Salvador De Zulueta – Oldsmobile.  25h51:25.
34.#98. Emilio Chafardet – Mercury.  26h26:31.
35.#93. Jorge Limon Escalante – Hudson Hornet.  27h29:57.
Wystartowało 91 załóg, ukończyło 35.

Copyright © 2012-2018 KWA-KWA.pl - Rajdy i Wyścigi.
Wszystkie prawa zastrzeżone.

Marek Kaczmarek
tel. 606 169 768
e-mail: kwa.kwa@op.pl